บทที่ 84 เท่าไหร่ก็ไม่พอ

เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นตอนหกโมงสี่สิบนาที ปาริฉัตรเพิ่งพับผ้าที่ตากไว้เสร็จจึงเดินไปดูหน้าจอข้างประตู พร้อมพัฒน์ยืนอยู่ด้านนอกในชุดทำงาน เนกไทถูกถอดออกแล้ว แต่เสื้อเชิ้ตยังเรียบร้อยเหมือนตอนเช้า เธอเปิดประตูให้เพียงครึ่งหนึ่ง

“พี่พร้อมไม่โทรมาก่อนเหรอคะ”

“ถ้าโทรมา ลูกปลาอาจบอกว่าไม่ว่างน่ะสิ”

“แล้...